Ethereum (ETH) mede-oprichter Vitalik Buterin heeft recentelijk een uitgebreide blogpost gepubliceerd waarin hij dieper ingaat op de vraag welke functies als officiële onderdelen van het Ethereum-protocol beschouwd zouden moeten worden en welke als aanvullingen erbovenop gebouwd zouden moeten worden.
Deze discussie speelt al langer, naarmate het netwerk zich blijft ontwikkelen.
Solide fundament
In de vroege dagen van Ethereum, streefde het netwerk ernaar om zijn basellaag zo eenvoudig en minimalistisch mogelijk te houden, volgens Buterin. Dit paste binnen de Unix-filosofie, die draait om het creëren van eenvoudige en flexibele software. Ethereum had als doel om een solide fundament te bieden voor gedecentraliseerde applicaties, waarbij het merendeel van de functionaliteiten via smart contracts werd geïmplementeerd.
Met de tijd is er echter een groeiende vraag ontstaan of bepaalde functies niet direct in het kernprotocol opgenomen zouden moeten worden. Buterin verduidelijkt wat ‘enshrining’, ofwel vastleggen, inhoudt en bespreekt de voor- en nadelen van het integreren van diverse potentiele functies in het protocol.
Hij verwijst naar ZK-EVMs als een functie die de efficiëntie kan verbeteren en gebruik kan maken van Ethereum’s governance om bugs te beheren, hoewel er uitdagingen zijn omtrent diverse ZK-technologieën. De proposer-builder scheiding kan vertrouwensassumpties verminderen, maar er zijn ook al benaderingen buiten het protocol om. Wat betreft private mempools: huidige encryptietechnologieën lijken nog niet stevig genoeg, maar zijn potentieel waardevol op de applicatielaag. Liquid staking kan de risico’s van centralisatie verminderen en meer stakingsopties openstellen, maar er blijven uitdagingen rondom governance. En het toevoegen van meer precompiles kan de efficiëntie ten goede komen, maar kan het protocol mogelijk te complex maken.
Meningen verschillen
De Ethereum-community heeft uiteenlopende meningen over deze kwesties. Sommige pragmatisten willen functies die directe voordelen bieden snel geïntegreerd zien, ondanks mogelijke complexiteit in governance. Anderzijds argumenteren puristen dat het minimaliseren van de basellaag essentieel is om Ethereum’s visie als een gedecentraliseerd applicatieplatform te behouden.
Bedrijven en instituties willen functies die hun specifieke use cases ondersteunen snel vastgelegd zien. Tegelijkertijd zijn er zorgen vanuit decentralisatie-voorstanders over potentiële overheersing door bevoorrechte groepen. Ontwikkelaars zijn vaak voor uitbreiding van de basellaagfunctionaliteit, maar beveiligingsexperts geven aan dat dit kan leiden tot vastlegging van technische keuzes die achteraf niet ideaal blijken.
Volgens Vitalik Buterin zal het balanceren tussen deze afwegingen in de toekomst alleen maar uitdagender worden.
