Wie Ethereum draaiende houdt, zou voortaan ook moeten meebetalen aan het onderhoud ervan. Dat is de kern van een nieuw governance-voorstel dat op het onderzoeksforum van Ethereum is verschenen onder de naam validator redirected revenue. Validators zouden een deel van hun staking-beloningen, ergens tussen 0% en 10%, kunnen doorsluizen naar gedeelde infrastructuur en zogenoemde publieke goederen. Het idee komt van Clément Lesaege, oprichter van Kleros en Proof of Humanity, en het heeft binnen een dag al flink wat reuring veroorzaakt.
Kerncijfers
- Voorgestelde afdracht: 0% tot 10% van staking-beloningen
- Totale beloningen per jaar: circa 700.000 ETH
- Mogelijke bijdrage bij 5% tot 10%: ongeveer 50.000 tot 70.000 ETH per jaar
- Geschatte waarde: rond de 120 miljoen dollar
De opzet is opvallend, want het is geen vrijblijvende donatiepot. Validators geven aan welk percentage van hun inkomsten ze willen afstaan. Steunt een meerderheid een tarief boven nul, dan wordt die afdracht verplicht voor alle validators op het netwerk. Semi-vrijwillig dus: je mag stemmen, maar als de meerderheid voor is, betaal je hoe dan ook mee.
Wat probeert dit op te lossen?
Het draait allemaal om wat economen het free-rider-probleem noemen. Veel onderdelen waar Ethereum op leunt, denk aan ontwikkeltools, beveiligingsonderzoek en publieke infrastructuur, leveren geen direct verdienmodel op. Iedereen profiteert ervan, maar niemand wil de volledige rekening betalen zolang de rest gratis kan meeliften. Het gevolg is chronische onderfinanciering, tenzij de Ethereum Foundation, donateurs of een handvol gemotiveerde teams bijspringt.
Lesaege ziet validators als logische geldschieters, omdat zij ETH-beloningen verdienen voor het beveiligen van het netwerk en profiteren wanneer Ethereum meer waard wordt. Een beter gefinancierd ecosysteem kan meer netwerkactiviteit opleveren, meer ETH die verbrand wordt en uiteindelijk hogere waarde voor de gestakete munten. In het voorstel verwoordt hij het zo: “Successfully coordinating shared investment is essential to compete with both traditional economic systems that use coercive measures like taxation to reduce their deadweight loss and corporations that reinvest earnings back into future growth.”
Hoe het geld zou stromen
Validators zouden niet alleen een percentage kiezen, maar ook hun voorkeursontvangers aangeven. Die voorkeuren worden samengevoegd in een zogeheten splitter-contract, dat de doorgesluisde middelen verdeelt over de gekozen adressen. Het ontwerp is bedoeld om validators hun voorkeuren te laten instellen en vergeten, zodat er niet over elke afzonderlijke subsidie hoeft te worden gestemd. Dat scheelt eindeloos vergaderen en bureaucratie.
Voor wie het rekensommetje wil zien: bij de huidige staking-niveaus ontvangen validators samen ongeveer 700.000 ETH per jaar aan beloningen. Een afdracht van 5% tot 10% zou jaarlijks zo’n 50.000 tot 70.000 ETH richting ecosysteemfinanciering sturen, omgerekend rond de 120 miljoen dollar tegen de huidige koers.
De kritiek liegt er niet om
Op social media werd het plan al weggezet als een belasting en zelfs als “communistisch”. Romano van Via Network reageerde scherp en verwees naar het verleden van de Ethereum Foundation, met de vraag wat er eigenlijk uit het ecosysteem is voortgekomen en of het dat allemaal waard was. De toon zegt veel over hoe gevoelig het onderwerp financiering binnen Ethereum ligt.
Er zitten ook inhoudelijke haken aan. Een eerste risico is validator-kartelvorming: als een meerderheid samenspant, kan die het tarief opschroeven en de middelen naar zichzelf of bevriende partijen routeren. Een tweede probleem is de kloof tussen wie kiest en wie betaalt. Het meeste ETH wordt niet gestaked door mensen die hun eigen validator draaien, maar via staking-bedrijven, liquid-staking-protocollen en exchanges. Die operators bepalen mogelijk de voorkeuren, terwijl het gemiste rendement uit de zak komt van de ETH-houders die hun munten aan hen delegeerden.
En dan is er nog de uitgifte-vraag. Als validators bereid zijn een deel van hun beloning op te geven, zullen critici opwerpen dat Ethereum net zo goed de uitgifte van nieuwe ETH kan verlagen. Het voorstel is voorlopig dan ook een vertrekpunt en geen afgerond plan. De discussie loopt nog volop voordat duidelijk is of het überhaupt naar een formele stemming gaat.
Voor beginners samengevat: validators zijn de partijen die 32 ETH vastzetten, transacties controleren en daarvoor beloningen verdienen. Dit voorstel vraagt hen collectief een klein, begrensd deel van die beloningen af te staan voor werk waar het hele netwerk baat bij heeft. Het idee is elegant op papier, maar de vraag wie uiteindelijk beslist en wie de rekening voelt, blijft het heetste hangijzer.
